W orzeczeniu stwierdził, że prawo wspólnotowe sprzeciwia się przepisom krajowym, takim jak zawarte w polskiej ustawie VAT. Chodzi o te przepisy, które w istocie wydłużają z 60 do 180 dni termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym (nadwyżki podatku VAT) w przypadku tzw. nowych podatników VAT UE, chyba że złożą o­ni kaucję w wysokości 250 000 PLN.

Trybunał uzasadnił, że zakwestionowane przepisy nie są instrumentem proporcjonalnym do celu zwalczania oszustw i unikania opodatkowania oraz naruszają w nadmiernym stopniu cele i zasady szóstej dyrektywy.

Stan faktyczny był następujacy.
W deklaracji podatkowej za styczeń 2006 r. A. Sosnowska wykazała nadwyżkę podatku VAT. Stosownie do przepisów szóstej dyrektywy VAT wniosła następnie do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Świdnicy o zwrot tej nadwyżki w terminie 60 dni od dnia złożenia przez nią deklaracji podatkowej VAT.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Świdnicy oddalił jej wniosek, powołując się na polską ustawę VAT. Zdaniem tego organu podatkowego A. Sosnowska nie mogła uzyskać zwrotu nadwyżki podatku VAT w terminie 60 dni, gdyż po pierwsze, rozpoczęła działalność mniej niż 12 miesięcy wcześniej oraz, po drugie, nie złożyła o­na w organie podatkowym kaucji w kwocie 250 000 zł.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu, który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, A. Sosnowska wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W ramach rozpoznawania sporu sąd ten skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytania prejudycjalne w kwestii zgodności powołanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Świdnicy przepisów ustawy VAT z wyrażoną w Traktacie zasadą proporcjonalności oraz przepisami pierwszej i szóstej dyrektywy VAT.