Ostatnia aktualizacja: 19-03-2010 11:29
Nie będzie już urzędników mianowanych, a nowo przyjmowani do pracy na zasadach otwartych konkursów zaliczą służbę przygotowawczą - tak wynika z nowej ustawy o pracownikach samorządowych.
Sejm 21 listopada 2008 r. uchwalił nową ustawę o pracownikach samorządowych (dalej: ustawa o pracownikach samorządowych), która ma zastąpić dotychczasową z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (dalej: ustawa z 22 marca 1990 r.).
Nowa ustawa o pracownikach samorządowych zawiera kilka istotnych zmian, m.in. znosi mianowanie jako podstawę zatrudniania, wprowadza nowe grupy stanowisk (doradców i asystentów), nie wymaga od pracownika samorządowego obywatelstwa polskiego, precyzuje kwestie organizacji naboru na wolne stanowiska, wprowadza służbę przygotowawczą dla nowo zatrudnianych.
Ustawa o pracownikach samorządowych wprowadza 3 podstawy zatrudniania pracowników samorządowych, czyli na podstawie:
1) wyboru w:
• urzędzie marszałkowskim: marszałek województwa, wicemarszałek oraz pozostali członkowie zarządu województwa - jeżeli statut województwa tak stanowi,
• starostwie powiatowym: starosta, wicestarosta oraz pozostali członkowie zarządu powiatu - jeżeli statut powiatu tak stanowi,
• urzędzie gminy: wójt (burmistrz, prezydent miasta),
• związkach jednostek samorządu terytorialnego: przewodniczący zarządu związku i pozostali członkowie zarządu - jeżeli statut związku tak stanowi,
2) powołania - zastępca wójta (burmistrza, prezydenta miasta), skarbnik gminy, skarbnik powiatu, skarbnik województwa,
3) umowy o pracę - pozostali pracownicy samorządowi.
W obecnie obowiązującej ustawie z 22 marca 1990 r., oprócz podstaw zatrudnienia pracowników samorządowych, znajdowało się też mianowanie jako nawiązanie stosunku pracy na stanowiskach określonych w statucie gminy bądź związku międzygminnym.
W nowej ustawie o pracownikach samorządowych znalazł się też przepis przejściowy, zgodnie z którym stosunek pracy na podstawie mianowania przekształca się od 1 stycznia 2012 r. w stosunek pracy zawarty w formie umowy o pracę na czas nieokreślony.
Istotną zmianą jest wprowadzenie nowej grupy stanowisk, na jakich mogą być zatrudniani pracownicy samorządowi. Są to stanowiska:
1) urzędnicze (w tym kierownicze stanowiska urzędnicze),
2) doradców i asystentów,
3) pomocnicze i obsługi.
Obowiązująca ustawa z 22 marca 1990 r. wyróżnia 2 grupy stanowisk, a mianowicie stanowiska urzędnicze (w tym kierownicze stanowiska urzędnicze) oraz stanowiska pomocnicze i obsługi.
Od 1 stycznia 2009 r. kierownik jednostki zatrudniającej pracowników samorządowych może zatrudnić osoby na stanowiskach doradców i asystentów (art. 17 ustawy o pracownikach samorządowych). Zatrudnienie tych osób następuje na czas pełnienia funkcji przez kierownika jednostki (możliwe jest wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę z tymi pracownikami za dwutygodniowym wypowiedzeniem).
Nowa ustawa o pracownikach samorządowych wprowadza również zmiany odnoszące się do kręgu osób, które mogą uzyskać status pracowników samorządowych. Dotąd jednym z ograniczeń dotyczących możliwości ubiegania się o status samorządowca był wymóg posiadania polskiego obywatelstwa. Nowelizacja przewiduje, że pracownikiem samorządowym może być osoba, która jest obywatelem polskim, ale również osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego może zostać zatrudniona na stanowisku, na którym wykonywana praca nie polega na bezpośrednim lub pośrednim udziale w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji mających na celu ochronę generalnych interesów państwa i jeżeli posiada potwierdzoną znajomość języka polskiego (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o pracownikach samorządowych).
Kierownik jednostki zatrudniającej pracowników samorządowych, upowszechniając informacje o wolnych stanowiskach urzędniczych (w tym kierowniczych stanowiskach urzędniczych), ma obowiązek wskazać te, o które poza obywatelami polskimi mogą ubiegać się obywatele Unii Europejskiej oraz obywatele innych państw, którym na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje prawo do podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Dotąd niezbędnymi wymogami dla zatrudnienia w charakterze pracownika samorządowego były (oprócz wymogu posiadania polskiego obywatelstwa):
• posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych oraz korzystanie z pełni praw publicznych,
• posiadanie kwalifikacji zawodowych wymaganych do wykonywania pracy na określonym stanowisku,
• ukończenie 18 lat,
• posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na zatrudnienie na określonym stanowisku.
Ustawa o pracownikach samorządowych, która wejdzie w życie 1 stycznia 2009 r., powtórzyła 2 pierwsze wymagania, ale wykreśliła wymagania dotyczące wieku oraz stanu zdrowia.
Nowa ustawa o pracownikach samorządowych usuwa również lukę odnoszącą się do niekaralności za przestępstwa.
Ustawa z 22 marca 1990 r. przewidywała wymóg potwierdzający brak prawomocnego wyroku za przestępstwo umyślne w odniesieniu do pracowników zatrudnionych na stanowiskach urzędniczych (na podstawie mianowania oraz umowy o pracę) oraz na kierowniczych stanowiskach urzędniczych (na podstawie mianowania, umowy o pracę oraz powołania). Czyli wymóg braku prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne nie dotyczył pracowników, dla których podstawą zatrudnienia jest wybór.
Nowa ustawa o pracownikach samorządowych rozszerza katalog przestępstw nie tylko o umyślne, ale także o umyślne przestępstwa skarbowe. Skazani prawomocnym wyrokiem sądu za te przestępstwa nie mogą być pracownikami samorządowymi na stanowiskach urzędniczych i kierowniczych zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę, oraz pracownicy, dla których podstawą zatrudnienia jest powołanie oraz wybór.
Ustawa o pracownikach samorządowych zmienia również niektóre postanowienia dotychczasowej ustawy w zakresie przeprowadzania naboru. Najważniejszą zmianą w tym zakresie jest zdefiniowanie pojęcia „wolne stanowisko urzędnicze”. Wolnym stanowiskiem urzędniczym (w tym wolnym kierowniczym stanowiskiem urzędniczym) jest stanowisko, na które nie został:
1) przeniesiony pracownik samorządowy danej jednostki lub
2) przeniesiony inny pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, (w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym), posiadający kwalifikacje wymagane na danym stanowisku bądź
3) przeprowadzony nabór albo na którym mimo przeprowadzonego naboru nie został zatrudniony pracownik (art. 12 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych).
Zdefiniowanie pojęcia „wolne stanowisko” w nowej ustawie o pracownikach samorządowych jest istotne ze względu na dotychczasową niejednolitą i niejasną praktykę stosowania przepisów o naborze. Na podstawie dotychczasowych przepisów (ustawy z 22 marca 1990 r.) kwestia ta nie była wyjaśniona i budziła wiele wątpliwości. Jedną z nich była odpowiedź na pytanie, czy dokonywanie tzw. przesunięć wewnątrz danej jednostki zatrudniającej pracowników samorządowych jest możliwe bez ogłoszenia naboru.
W nowej ustawie o pracownikach samorządowych wolnym stanowiskiem urzędniczym jest takie stanowisko, na które nie przeniesiono innego pracownika samorządowego w obrębie danej jednostki albo spoza niej. W związku z tym przeniesienie pracowników samorządowych na stanowiska w jednostkach samorządowych nie wymaga przeprowadzania naboru. Ponadto uzasadnione jest przyjęcie tezy, że dokonanie takiego przeniesienia ma pierwszeństwo przed zatrudnieniem pracownika w drodze naboru.
Ustawa o pracownikach samorządowych zawiera ponadto kilka innych zmian dotyczących zasad przeprowadzania naboru na wolne stanowiska urzędnicze, w tym kierownicze.
Przede wszystkim dodano zapis, zgodnie z którym nie wymaga przeprowadzenia naboru zatrudnienie osoby na zastępstwo w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika samorządowego.
Istotną zmianą jest też skrócenie terminu przewidzianego na składanie dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze. Obowiązująca ustawa z 22 marca 1990 r. określa, że termin ten nie może być krótszy niż 14 dni od dnia opublikowania ogłoszenia o naborze w Biuletynie Informacji Publicznej. Nowa ustawa o pracownikach samorządowych skraca ten termin do 10 dni.
Dodatkowo informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze.
Kilka zmian dotyczy elementów protokołu sporządzanego z przeprowadzonego naboru. Zamiast dotąd istniejącego zapisu o konieczności ujęcia w nim adresów nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów, ustawodawca wprowadził konieczność zamieszczenia w protokole nie adresów, lecz miejsc zamieszkania.
Istotną nowością przewidzianą w ustawie o pracownikach samorządowych jest wprowadzenie wymogu odbycia służby przygotowawczej z osobami podejmującymi po raz pierwszy pracę na stanowisku urzędniczym (w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym).
Celem służby przygotowawczej jest teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika do należytego wykonywania obowiązków służbowych. Trwa ona nie dłużej niż 3 miesiące i kończy się egzaminem. Pozytywny wynik egzaminu jest warunkiem dalszego zatrudnienia pracownika samorządowego.
W przypadku takich osób ustawa o pracownikach samorządowych przewiduje zawarcie umów na czas określony nie dłuższy niż 6 miesięcy, z możliwością wcześniejszego rozwiązania stosunku pracy za dwutygodniowym wypowiedzeniem.
Można zwolnić z obowiązku odbywania służby przygotowawczej pracownika, którego wiedza lub umiejętności rokują należyte wykonywanie obowiązków służbowych. Decyzję taką podejmuje kierownik jednostki zatrudniającej na umotywowany wniosek osoby kierującej komórką organizacyjną, w której zatrudniany jest ten pracownik.
Spośród innych zmian wprowadzanych nową ustawą o pracownikach samorządowych warte podkreślenia jest wprowadzenie definicji awansu wewnętrznego, przez który ustawodawca rozumie możliwość przeniesienia pracownika samorządowego, który wykazuje inicjatywę w pracy i sumiennie wykonuje swoje obowiązki, na wyższe stanowisko (art. 20 ustawy o pracownikach samorządowych).
Kolejną istotną zmianą jest zapis o zawieszeniu z mocy prawa stosunku pracy pracownika samorządowego, który zostanie tymczasowo aresztowany. Obecna ustawa z 22 marca 1990 r. przewiduje takie rozwiązanie jedynie w stosunku do pracowników samorządowych mianowanych.
Warte podkreślenia jest również uniezależnienie dotychczasowych regulacji dotyczących dodatku za wieloletnią pracę, nagrody jubileuszowej oraz jednorazowej odprawy w związku z przejściem na rentę lub emeryturę od ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
W PROTOKOLE Z PRZEPROWADZONEGO NABORU OD 1 STYCZNIA 2009 R. TRZEBA BĘDZIE ZAMIESZCZAĆ NASTĘPUJĄCE ELEMENTY:
• liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne,
• skład komisji przeprowadzającej nabór.
Podstawy prawne:
• Ustawa z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (j.t. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1593; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. nr 170, poz. 1218)
• Ustawa z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (skierowana do podpisu do Prezydenta)
• Ustawa z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (j.t. Dz.U. z 2001 r. nr 86, poz. 953; ost.zm. Dz.U. z 2007 r. nr 89, poz. 589)
i tak bez znajomości dostać parcę w urzędzie graniczy z cudem
To prawda, smutna, ale prawda... Bez protekcji nie ma zadnej pracy w administracji...:( Niby konkurs, komisja, itp... a i tak kogo zechca to zatrudnią, a niekiedy juz przed konkursem wiadomo kto będzie na danym stanowisku...
nie prawda, zarówno ja jak i moja kuzynka dostalyśmy pracę w urzędzie bez żadnych pleców - trzeba po prostu umieć się zaprezentować albo odbyć staż i w ten sposób dać się poznać jako dobry pracownik.
Ja równiez potwierdzam dostałem się bez jakichkolwiek powiązań, chociaż niekt w to nie chciał wierzyć, ale tak było naprawdę, więc warto startować, wiadomo, że niektóre stanowiska są z góry obłożone, ale większość jest normalnie rekrutowanych
raczej znam przyjmowanie urzedników po znajomości mojej kuzynki nie chciano przyjąć bo ma za wysokie kwalifikacje
W UMiG Małogoszcz panią którą przyjęto na stanowisko w PODATKACH od roku wiedziała że dostanie to stanowisko.Czekała aż tylko pani odejdzie na emeryturę.Te konkursy to fikcja i nic więcej.
To jest smutna prawda, że konkursy to fikcja, tak się opisuje wymagania i kwalifikacje że konkretna osoba je ma. Nie ważne czy umie czy nie, teraz tylko trzeba umieć czytać i mozna być bardzo dobrym urzędnikiem. Wykształcony nie znaczy mądry, kto teraz nie ma mgr przed nazwiskiem, ale czy to najważniejsze. Okazuje się tak. Większość mgr to studia administracyjne i kto jak przeczyta tak rozumie. Nasze Ustawy są takie, że nie jest z przodu i z tyłu. Takze sumujac liczą się układy, czasami komuś po drodze uda się i jeśli ma tupet i umie donosić będzie pracować.
to prawda u nas liczą się tylko znajomości i rodzinne kliki
Uważam, że pracę "po znajomości" dostaje się nie tylko w urzędzie... Osobiście - przez rok wytrwale rozsyłałam swoje oferty, przystąpiłam do konkursu i pracuję w urzędzie. Inni potencjalni pracodawcy też się odezwali. Raczej "miałam problem", którą propozycję wybrać :) To wszystko BEZ ZNAJOMOŚCI. Przyznaję jednak, że moment zwątpienia i załamania i mnie dopadł. Życzę wszystkim wytrwałości i powodzenia.
Uważam, że pracę "po znajomości" dostaje się nie tylko w urzędzie... Osobiście - przez rok wytrwale rozsyłałam swoje oferty, przystąpiłam do konkursu i pracuję w urzędzie. Inni potencjalni pracodawcy też się odezwali. Raczej "miałam problem", którą propozycję wybrać :) To wszystko BEZ ZNAJOMOŚCI. Przyznaję jednak, że moment zwątpienia i załamania i mnie dopadł. Życzę wszystkim wytrwałości i powodzenia.
Pracę w urzedzie dostać! Ostatnio córka była na rozmowie w sprawie pracy w urzędzie i osoba ją egazminująca powiedziała: Czy Pani myśli,że u nas pracę dostaje osoba prosto z ulicy i oczywiście, ze nie dostała choć miała wymagane kwalifikacje i umiejetności. Pan obecnie pełni funkcję prezydenta Łodzi po zdjęciu ze stanowiska Pana Kropiwnickiego. Sytuacja na rynku pracy powróciła i pracę nawet trudno znaleźć po znajomości. Jeszcze na czarno to zatrudniają ale przecież nie w urzędach.
Wyszukiwarka
Aktywne formularze
O serwisie
Najczęściej czytane
Dla urzędników: