Uwaga! Od 1 lutego br ISKB w nowej odsłonie INFORLEX.PL Finanse Publiczne - Wypróbuj

Nowe zasady zatrudniania pracowników samorządowych

Od 1 stycznia 2009 r. zaczęła obowiązywać nowa ustawa o pracownikach samorządowych. Wprowadziła ona zmiany m.in. w zakresie sposobu nawiązywania stosunków pracy w samorządzie, czasu pracy oraz zasad wynagradzania pracowników samorządowych.

Zob. też

Od 1 stycznia 2009 r. nowe zasady zatrudniania w samorządzie

 

Nowością w stosunku do dotychczas obowiązującej ustawy o pracownikach samorządowych jest zmiana podstaw nawiązania stosunku pracy.

Po zmianie przepisów pracownicy samorządowi mogą być zatrudnieni na podstawie:

• wyboru w:

- urzędzie marszałkowskim: marszałek województwa, wicemarszałek oraz pozostali członkowie zarządu województwa - jeżeli statut województwa tak stanowi,

- starostwie powiatowym: starosta, wicestarosta oraz pozostali członkowie zarządu powiatu - jeżeli tak stanowi statut powiatu,

- urzędzie gminy: wójt (burmistrz, prezydent miasta),

- związkach jednostek samorządu terytorialnego: przewodniczący zarządu związku i pozostali członkowie zarządu - jeżeli tak stanowi statut związku.

Po wprowadzeniu nowej ustawy o pracownikach samorządowych na podstawie wyboru powstaje stosunek pracy wicemarszałka województwa, czego wcześniejsze przepisy nie przewidywały. Natomiast po zmianie przepisów stosunek pracy na podstawie wyboru nie jest zawierany z wiceprzewodniczącym zarządu województwa.

Wybór jest podstawą zatrudnienia dla osób pełniących funkcję organów wykonawczych w samorządzie. Nawiązanie stosunku pracy na podstawie wyboru następuje wówczas, gdy z wyboru wynika obowiązek wykonywania pracy w charakterze pracownika (art. 73 Kodeksu pracy). Procedurę nawiązywania stosunku pracy z wyboru w przypadku pracowników samorządowych przewidują ustawy ustrojowe, takie jak ustawy: o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym, o samorządzie województwa oraz ustawa o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta;

• powołania - zastępca wójta (burmistrza, prezydenta miasta), skarbnik gminy, skarbnik powiatu, skarbnik województwa.

Po zmianie przepisów na podstawie powołania nie są już zatrudniani sekretarze gminy i powiatu. Od 1 stycznia 2009 r., czyli z dniem wejścia w życie nowej ustawy o pracownikach samorządowych, stosunki pracy osób dotychczas zatrudnionych w samorządzie na podstawie powołania przekształcają się w umowy o pracę na czas nieokreślony (art. 53 ust. 1 nowej ustawy o pracownikach samorządowych). Nie dotyczy to jednak przypadków, gdy inne przepisy niż ustawa o pracownikach samorządowych określają wymóg zatrudnienia pracownika samorządowego na podstawie powołania.

Powołanie powinno być dokonane na piśmie (art. 682 § 2 Kodeksu pracy). Zgodnie z poglądami prezentowanymi w literaturze prawa pracy powołanie bez zachowania formy pisemnej jest ważne, a organ uprawniony do powołania danej osoby na stanowisko jest zobowiązany do jego potwierdzenia na piśmie (art. 29 § 3 Kodeksu pracy).

Powołanie może zostać poprzedzone konkursem, choćby przepisy szczególne nie przewidywały wymogu wyłonienia danego kandydata na stanowisko wyłącznie w wyniku konkursu (art. 681 Kodeksu pracy);

• umowy o pracę - wszyscy pozostali pracownicy samorządowi.

Po zmianie przepisów pracownicy samorządowi mogą być zatrudniani na podstawie umowy o pracę na stanowiskach urzędniczych, w tym kierowniczych stanowiskach urzędniczych, doradców i asystentów oraz na stanowiskach pomocniczych i obsługi. Nowa ustawa o pracownikach samorządowych określiła więc, że na podstawie umowy o pracę zatrudnia się nowe kategorie pracowników samorządowych, tj. doradców i asystentów.

W nowej ustawie o pracownikach samorządowych nie przewidziano już nawiązania stosunków pracy na podstawie mianowania. Skutkuje to tym, że od 1 stycznia 2009 r. stosunki pracy nie będą nawiązywane na tej podstawie.

WAŻNE!

Od 1 stycznia 2009 r. nie można zatrudniać pracowników samorządowych na podstawie mianowania.

1. Pracownicy mianowani

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych w związku z tym, że likwiduje mianowanie jako jedną z form zatrudnienia, zawiera rozbudowane przepisy przejściowe, które określają status prawny obecnych pracowników mianowanych. Stosunek pracy tych osób przekształci się 1 stycznia 2012 r. w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony (art. 54 ust. 1 nowej ustawy o pracownikach samorządowych) Tak więc przez 3 lata pracownicy mianowani będą funkcjonować w samorządach na dotychczasowych warunkach.

WAŻNE!

Od 1 stycznia 2012 r. stosunki pracy pracowników mianowanych przekształcą się z mocy prawa w stosunki pracy na podstawie umów o pracę na czas nieokreślony.

Przepisy przejściowe w nowej ustawie o pracownikach samorządowych określiły ściśle sytuacje, w jakich można pracownikowi samorządowemu pracującemu na podstawie mianowania wypowiedzieć stosunek pracy w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. Są one podobne do dotychczasowych przypadków, jakie pozwalały na wypowiedzenie umowy pracownikowi samorządowemu. Najważniejsza zmiana w tym zakresie to wprowadzenie możliwości dokonania wypowiedzenia z powodu utraty nieposzlakowanej opinii.

Od 1 stycznia 2009 r. rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym, z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia, może nastąpić w przypadku:

• likwidacji lub reorganizacji jednostki, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie pracownika na inne stanowisko,

• niezawinionej utraty uprawnień do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,

• stwierdzenia przez lekarza orzecznika ZUS trwałej niezdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie pracownika na inne stanowisko; w celu zbadania stanu zdrowia pracownika samorządowego mianowanego można skierować go do ZUS z urzędu lub na jego prośbę,

• nabycia prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy;

• utraty nieposzlakowanej opinii.

Pracownik mianowany, z którym rozwiązano stosunek pracy z powodu likwidacji lub reorganizacji urzędu albo niezawinionej utraty uprawnień w okresie między ustaniem zatrudnienia a podjęciem pracy lub działalności gospodarczej, ma prawo do świadczenia pieniężnego przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.

Przed zmianą przepisów prawo do takiego wynagrodzenia przysługiwało mianowanym pracownikom samorządowym zwolnionym jedynie z powodu likwidacji i reorganizacji urzędu.

Wysokość świadczenia pieniężnego jest ustalana według zasad obowiązujących przy wyliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Nowa ustawa o pracownikach samorządowych wprowadziła też dodatkowe regulacje dotyczące tego świadczenia pieniężnego przysługującego mianowanym pracownikom samorządowym. I tak po wejściu w życie nowej ustawy o pracownikach samorządowych każdy okres pobierania zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego obniża to świadczenie. Ponadto okres pobierania świadczenia pieniężnego wlicza się do okresów pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych. Od świadczenia pieniężnego pracodawca odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne, tak jak od wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku pracy. Wcześniej takich regulacji nie było.

Po zmianie przepisów w okresie przejściowym 3 lat będzie można rozwiązać stosunek pracy z pracownikiem mianowanym bez wypowiedzenia z winy pracownika, bez konieczności prowadzenia postępowania dyscyplinarnego. Jednak w przypadku już rozpoczętych postępowań dyscyplinarnych i niezakończonych przed 1 stycznia 2009 r. należy stosować dotychczasowe przepisy (art. 57 ust. 3 nowej ustawy o pracownikach samorządowych).

PRZYKŁAD

Postępowanie dyscyplinarne pracownika mianowanego wszczęto w sierpniu 2008 r. Z uwagi na długotrwałą chorobę urzędnika postępowanie to nie zakończyło się do 31 grudnia 2008 r. W związku z tym będzie prowadzone dalej na podstawie dotychczasowych przepisów aż do rozstrzygnięcia.

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych wprowadza również inne przypadki, jakie pozwalają na rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym pracownikiem samorządowym bez wypowiedzenia. W okresie od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. rozwiązanie stosunku pracy z takim pracownikiem będzie dopuszczalne w przypadku:

• popełnienia przez pracownika w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie, jeżeli przestępstwo to jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem,

• zawinionej przez pracownika samorządowego mianowanego utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,

• ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.

Ponadto na podstawie nowej ustawy o pracownikach samorządowych stosunek pracy z mianowanym pracownikiem samorządowym rozwiązuje się z mocy prawa w przypadku utraty obywatelstwa polskiego.

Przed zmianą przepisów można było zwolnić pracownika samorządowego w ww. przypadkach tylko z powodu zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku oraz utraty obywatelstwa polskiego. Ponadto na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów rozwiązanie bez wypowiedzenia stosunku pracy z pracownikiem mianowanym następowało w razie:

• prawomocnego skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania zawodu,

• prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z pracy w urzędzie.

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych określa też bezpośrednio przypadki, w jakich następuje wygaśnięcie stosunku pracy z mianowanym pracownikiem samorządowym. Po zmianie przepisów stosunek pracy pracownika mianowanego wygasa w razie:

• otrzymania prawomocnego orzeczenia o utracie praw publicznych lub

• prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Dotychczas ustawa o pracownikach samorządowych w zakresie wygaśnięcia stosunku pracy odsyłała do przypadków określonych w Kodeksie pracy oraz w przepisach szczególnych.

2. Warunki zatrudnienia pracownika samorządowego

Do 31 grudnia 2008 r. warunkami koniecznymi do zatrudnienia w charakterze pracownika samorządowego, oprócz posiadania obywatelstwa polskiego, były:

• posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych oraz korzystanie z pełni praw publicznych,

• posiadanie kwalifikacji zawodowych wymaganych do wykonywania pracy na określonym stanowisku,

• ukończenie 18 lat,

• posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na zatrudnienie na określonym stanowisku.

W nowej ustawie, która weszła w życie 1 stycznia 2009 r., zostały skreślone warunki wymagane w zakresie wieku i stanu zdrowia, a jednocześnie wprowadzono wymóg dotyczący niekaralności nie tylko za przestępstwa umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, ale również za umyślne przestępstwa skarbowe. Warunek ten odnosi się do pracowników samorządowych zatrudnionych na stanowiskach urzędniczych i kierowniczych urzędniczych na podstawie umowy o pracę, powołania, jak też wyboru. W poprzednio obowiązującej ustawie wymóg braku prawomocnego wyroku za przestępstwo umyślne nie dotyczył pracowników zatrudnionych z wyboru. Prowadziło to do sytuacji, że wójtem (burmistrzem czy prezydentem) była osoba prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne.

Pracownikiem samorządowym od 1 stycznia 2009 r. może być zatem osoba, która:

• jest obywatelem polskim (z wyjątkiem stanowisk określonych przez kierownika urzędu, na których może być zatrudniona osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego, legitymująca się znajomością języka polskiego), ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych,

• posiada kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy na określonym stanowisku,

• nie jest skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Pracownik samorządowy zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku urzędniczym musi ponadto posiadać co najmniej wykształcenie średnie oraz nieposzlakowaną opinię. Natomiast pracownik zatrudniany na stanowisku kierowniczym urzędniczym musi posiadać wykształcenie wyższe pierwszego lub drugiego stopnia w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i dodatkowo legitymować się co najmniej 3-letnim stażem pracy lub wykonywaniem przez co najmniej 3 lata działalności gospodarczej o charakterze zgodnym z wymaganiami na danym stanowisku.

3. Nowa pozycja sekretarza

Istotną zmianą w stosunku do obecnie obowiązującej ustawy o pracownikach samorządowych jest przyznanie kompetencji kierownikowi urzędu w sprawie nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy z sekretarzem tego urzędu. Dotychczas kierownik urzędu składał jedynie wniosek do rady (gminy, powiatu, województwa) o zatrudnienie danej osoby na stanowisku sekretarza. Podczas obowiązywania poprzednich przepisów zdarzały się zatem przypadki odmowy nawiązania stosunku pracy ze wskazaną przez kierownika urzędu osobą. Z kolei rozwiązanie stosunku pracy wymagało często oczekiwania na zwołanie sesji rady.

WAŻNE!

Od 1 stycznia 2009 r. sekretarza zatrudnia i zwalnia kierownik urzędu samorządowego.

Kolejną istotną zmianą jest wprowadzenie stanowiska sekretarza w samorządzie województwa, co oznacza obligatoryjność zatrudnienia sekretarza na wszystkich szczeblach funkcjonowania samorządu terytorialnego. Według przepisów nowej ustawy o pracownikach samorządowych sekretarz podlega bezpośrednio kierownikowi urzędu, który może upoważnić go do wykonywania w jego imieniu zadań, w szczególności z zakresu zapewnienia właściwej organizacji pracy urzędu oraz realizowania polityki zarządzania zasobami ludzkimi.

4. Nowe kategorie pracowników samorządowych

Ustawa o pracownikach samorządowych przewiduje także wprowadzenie nowej kategorii pracowników samorządowych, którymi są asystenci i doradcy. Mogą oni być zatrudniani przez kierowników urzędów samorządowych (np. wójta, burmistrza, prezydenta) na czas pełnienia funkcji przez kierownika urzędu.

WAŻNE!

Po zmianie przepisów w samorządzie można zatrudnić pracowników na stanowiskach asystentów i doradców.

Liczba asystentów i doradców, którzy mogą być zatrudnieni w urzędzie, jest uzależniona od liczby mieszkańców gminy lub jednostki samorządu terytorialnego, w której mają być oni zatrudnieni. Nie może ona przekroczyć:

• w gminach do 20 tys. mieszkańców - 3 osób,

• w gminach do 100 tys. mieszkańców oraz powiatach - 5 osób,

• w pozostałych gminach oraz województwach - 7 osób.

PRZYKŁAD

Otwock liczy niewiele ponad 50 000 tysięcy mieszkańców. Prezydent tego miasta może więc zatrudnić maksymalnie 5 osób na stanowiskach doradców lub asystentów.

Przepisy nowej ustawy o pracownikach samorządowych przewidują możliwość wcześniejszego rozwiązania z tą grupą pracowników umowy o pracę za 2-tygodniowym okresem wypowiedzenia (art. 17 ust. 3 ustawy o pracownikach samorządowych).

5. Nabór pracowników samorządowych

W dalszym ciągu istnieje konieczność przeprowadzenia naboru pracowników samorządowych, którzy mają być zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Ponadto nabór jest przeprowadzany wyłącznie w stosunku do osób zatrudnianych na stanowiskach urzędniczych, w tym na kierowniczych stanowiskach urzędniczych.

W zakresie naboru najistotniejszą zmianą jest zdefiniowanie pojęcia wolnego stanowiska urzędniczego, w tym wolnego kierowniczego stanowiska urzędniczego.

Są to stanowiska, na które:

• nie został przeniesiony pracownik samorządowy danej jednostki lub

• nie został przeniesiony inny pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, posiadający kwalifikacje wymagane na danym stanowisku lub

• nie został przeprowadzony nabór albo na którym mimo przeprowadzonego naboru nie został zatrudniony pracownik.

Zdefiniowanie pojęcia wolnego stanowiska urzędniczego (kierowniczego stanowiska urzędniczego) jest bardzo istotne i pozwoli na wyeliminowanie wszelkich niejasności w tym zakresie. Jedna z takich wątpliwości w dotychczasowej praktyce była związana z przesunięciami pracowników wewnątrz danej jednostki samorządowej. Powstało wówczas pytanie, czy w takim przypadku takie przesunięcia mogą odbywać się przez ogłoszenia naboru. Po wprowadzeniu powyższej definicji będzie można przenosić pracowników samorządowych na stanowiska w jednostkach samorządowych bez konieczności przeprowadzania naboru. Pracodawca samorządowy po 1 stycznia 2009 r. może zatrudnić na wolne stanowisko samorządowe pracownika innego działu posiadającego wymagane kwalifikacje i pozytywną ocenę pracy. Dotychczasowe przepisy nie dopuszczały takiej możliwości.

PRZYKŁAD

Księgowa zatrudniona w Zespole Obsługi Szkół złożyła wniosek o zatrudnienie w dziale księgowości urzędu gminy. Ma na to stanowisko wystarczające kwalifikacje. Po zmianie ustawy o pracownikach samorządowych od 1 stycznia 2009 r. może być ona przeniesiona na to stanowisko bez ogłaszania naboru i zawierania nowej umowy. Dotychczasowy pracodawca przekaże jedynie teczkę akt osobowych tej pracownicy do urzędu gminy.

Doprecyzowano również, że nie wymaga przeprowadzenia naboru zatrudnienie osoby na zastępstwo w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika samorządowego.

Kolejną zmianą w przeprowadzaniu naboru jest skrócenie terminu na składanie dokumentów przez osoby ubiegające się o zatrudnienie w charakterze pracownika samorządowego. W obowiązującej do 31 grudnia 2008 r. ustawie termin ten nie mógł być krótszy niż 14 dni, od 1 stycznia 2009 r. kandydaci na pracowników samorządowych będą mogli składać wymagane dokumenty w terminie nie krótszym niż 10 dni od dnia opublikowania ogłoszenia o naborze w Biuletynie Informacji Publicznej. Zmiana ta pozwoli na skrócenie całej procedury naboru.

Nadal informację o wyniku wyboru należy zamieścić w Biuletynie i na tablicy informacyjnej jednostki przeprowadzającej nabór przez okres 3-miesięcy.

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych przejęła również dotychczasowe uregulowania dotyczące sytuacji, gdy w ciągu 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ulegnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu. W takiej sytuacji możliwe jest zatrudnienie na tym samym stanowisku kolejnej osoby spośród najlepszych kandydatów wymienionych w protokole tego naboru.

Nowa ustawa daje również możliwość zatrudnienia obywateli Unii Europejskiej oraz obywateli innych państw, którym na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje prawo do podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

WAŻNE!

Do pracy w urzędzie mogą być obecnie zatrudniani obcokrajowcy.

Ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, oraz o naborze kandydatów na to stanowisko powinno być umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. Ogłoszenie o naborze powinno zawierać:

• nazwę i adres jednostki;

• określenie stanowiska;

• określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

• wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku;

• wskazanie wymaganych dokumentów;

• określenie terminu i miejsca składania dokumentów.

Nowe przepisy nie zawierają już istniejącego do tej pory obowiązku ogłaszania danych kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne zawarte w ogłoszeniu. Pozostawiono natomiast prawo wglądu do takiej informacji innym uczestnikom naboru. Przebieg postępowania pozostaje jawny dla wszystkich jego uczestników. Publicznie ogłasza się wyłącznie informacje o osobie wyłonionej do objęcia stanowiska. Protokół z naboru kandydata został uzupełniony w wyniku nowelizacji o informację dotyczącą składu komisji przeprowadzającej ten nabór, co ma procedurę uczynić jeszcze bardziej przejrzystą.

6. Służba przygotowawcza

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych definiuje pojęcie osoby podejmującej po raz pierwszy pracę na stanowisku urzędniczym. Jest to osoba, która nie była wcześniej zatrudniona w jednostkach samorządowych na czas nieokreślony albo na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy i która nie odbyła służby przygotowawczej zakończonej zdaniem egzaminu z wynikiem pozytywnym.

Bardzo ważnym uregulowaniem nowej ustawy o pracownikach samorządowych jest obowiązek odbycia służby przygotowawczej przez osoby podejmujące pierwszy raz pracę na stanowisku urzędniczym w jednostkach samorządu terytorialnego.

PRZYKŁAD

Pracownik przez okres 5 lat pracował w urzędzie miasta na stanowisku obsługowym. Po przeprowadzonym naborze, na początku stycznia 2009 r. został zatrudniony na stanowisku urzędniczym. Mimo że pracował w urzędzie 5 lat, ma obowiązek odbycia służby przygotowawczej, chyba że kierownik jednostki na wniosek bezpośredniego przełożonego podejmie decyzję o zwolnieniu z tego obowiązku.

Celem tej służby jest teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika do należytego wykonywania obowiązków służbowych. Ma ona trwać nie dłużej niż 3 miesiące i kończyć się egzaminem, który jest obligatoryjny. Pozytywny wynik egzaminu jest warunkiem dalszego zatrudnienia pracownika w samorządzie. Szczegółowy sposób przeprowadzania służby przygotowawczej i organizowania egzaminu będzie określał kierownik jednostki w drodze zarządzenia.

Na umotywowany wniosek osoby kierującej komórką organizacyjną, w której pracownik jest zatrudniony, kierownik jednostki może zwolnić z obowiązku odbywania służby przygotowawczej pracownika, którego wiedza lub umiejętności umożliwiają należyte wykonywanie obowiązków służbowych.

7. Oceny kwalifikacyjne

W nowej ustawie o pracownikach samorządowych zmieniono charakter okresowych ocen kwalifikacyjnych. Będą one dokonywane na podstawie zarządzenia kierownika jednostki, w którym zostanie określony sposób ich dokonywania, okres, za który będą sporządzane, kryteria, na podstawie których będą przeprowadzane, oraz skala ocen. Dotychczas kierownik urzędu nie miał kompetencji do wydawania takiego zarządzenia. Oceny okresowe były dokonywane m.in. na podstawie przepisów rozporządzenia określających sposób i tryb ich przeprowadzania.

W nowej ustawie o pracownikach samorządowych ustalono również minimalny czas, za jaki może być dokonana ocena. Jest to 6 miesięcy. Ocena powinna być sporządzona na piśmie przez bezpośredniego przełożonego pracownika samorządowego, nie rzadziej niż raz na 2 lata. Pracownik jest oceniany z wywiązywania się z nałożonych na niego obowiązków wynikających z zakresu czynności na zajmowanym stanowisku. Wcześniej bezpośredni przełożony wybierał z wykazu zawartych w rozporządzeniu kryteriów nie mniej niż 3 i nie więcej niż 5 kryteriów oceny. W oparciu o wybrane przez przełożonego pracownika kryteria była dokonywana ocena.

Obecnie ocenie podlegają m.in.:

• sumienność i staranność wykonywania poleceń przełożonego,

• przestrzeganie przepisów prawa, jego sprawność i bezstronność,

• dochowanie tajemnicy ustawowo chronionej,

• zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach z obywatelami, zwierzchnikami, podwładnymi oraz współpracownikami, oraz

• podnoszenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Po dokonaniu oceny pracownika bezpośredni przełożony powinien doręczyć ją pracownikowi samorządowemu. Ocena ta jest również przekazywana do kierownika jednostki, w której pracownik jest zatrudniony. Jeżeli pracownik nie zgadza się z oceną, może w terminie 7 dni od jej doręczenia wnieść odwołanie do kierownika. Odwołanie jest rozpatrywane w terminie 14 dni od dnia wniesienia. W przypadku uwzględnienia odwołania ocena zostaje zmieniona albo dokonana po raz drugi.

Gdy pracownik ponownie otrzyma negatywną ocenę, ponownej jego oceny dokonuje się nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia zakończenia poprzedniej. Uzyskanie ponownej negatywnej oceny powoduje rozwiązanie umowy o pracę, z zachowaniem okresów wypowiedzenia.

8. Oświadczenia majątkowe

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych wprowadziła możliwość żądania przez osobę upoważnioną do dokonywania czynności z zakresu prawa pracy złożenia przez pracownika zatrudnionego na stanowisku urzędniczym lub kierowniczym urzędniczym oświadczenia majątkowego. Wcześniej obowiązek ten dotyczył jedynie pracowników samorządowych zatrudnionych na urzędniczych stanowiskach kierowniczych.

Oznacza to, że takie oświadczenia na żądanie osoby upoważnionej do dokonywania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy będą zobowiązani złożyć także pracownicy, którzy nie składają tych oświadczeń na podstawie samorządowych ustaw ustrojowych, tj. o samorządzie gminnym, powiatowym i województwa. Ustawa o pracownikach samorządowych rozszerzyła więc krąg osób zobowiązanych do składania oświadczeń majątkowych. Ma to na celu wyeliminowanie bądź zminimalizowanie korupcji w szeregach pracowników samorządowych.

WAŻNE!

Po wprowadzeniu nowej ustawy o pracownikach samorządowych oświadczenia majątkowe mogą składać wszyscy pracownicy samorządowi zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych.

W tym przypadku stosuje się wzór oświadczenia majątkowego określonego na podstawie ustawy o samorządzie gminnym dla wójta, zastępcy wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoby wydającej decyzje administracyjne w imieniu wójta.

W oświadczeniu majątkowym pracownik samorządowy podaje informacje o:

• zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach handlowych oraz o nabyciu od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub od komunalnej osoby prawnej mienia, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, a także dane o prowadzeniu działalności gospodarczej oraz dotyczące zajmowania stanowisk w spółkach handlowych,

• dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej lub zajęć z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu,

• mieniu ruchomym o wartości powyżej 10 000 zł,

• zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10 000 zł, w tym zaciągniętych kredytach i pożyczkach oraz warunkach, na jakich zostały udzielone.

Należy pamiętać, iż oświadczenie majątkowe dotyczy majątku odrębnego pracownika oraz majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową.

Osoba składająca oświadczenie majątkowe określa w nim przynależność poszczególnych składników majątkowych, dochodów i zobowiązań do majątku odrębnego i majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową.

Dane zamieszczone w oświadczeniu majątkowym podlegają analizie przez osoby, którym złożono oświadczenie majątkowe. Następnie jeden egzemplarz jest przekazywany urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe. Oświadczenie majątkowe jest przechowywane przez 6 lat.

Urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe dokonuje również analizy danych zawartych w oświadczeniu majątkowym, uwzględniając zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) małżonka osoby składającej oświadczenie.

Gdy zaistnieje podejrzenie, że osoba składająca oświadczenie majątkowe podała w nim nieprawdę lub zataiła prawdę, podmiot dokonujący analizy występuje do dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie z wnioskiem o kontrolę jej oświadczenia majątkowego.

Kierownik jednostki organizacyjnej gminy jest zobowiązany do złożenia oświadczenia o działalności gospodarczej prowadzonej przez jego małżonka, wstępnych, zstępnych oraz rodzeństwo, jeżeli działalność ta jest wykonywana na terenie gminy, w której osoba zobowiązana do złożenia oświadczenia pełni funkcję lub jest zatrudniona. Są oni również zobowiązani do złożenia oświadczenia o umowach cywilnoprawnych zawartych przez ich małżonków, wstępnych, zstępnych i rodzeństwo, jeżeli umowy te zostały zawarte z organami gminy, jednostkami organizacyjnymi gminy lub gminnymi osobami prawnymi i nie dotyczą stosunków prawnych wynikających z korzystania z powszechnie dostępnych usług lub ze stosunków prawnych powstałych na warunkach powszechnie obowiązujących.

Ustawa określa sankcje, jakie zostaną nałożone w przypadku niezłożenia oświadczenia majątkowego czy informacji w terminie. Będzie to albo pozbawienie wynagrodzenia za okres opóźnienia, albo odwołanie z funkcji lub rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Odwołanie lub rozwiązanie umowy o pracę jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie art. 52 ust. 1 pkt 1 Kodeksu pracy.

WAŻNE!

Oświadczenia majątkowe, na żądanie osoby upoważnionej do dokonywania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy, składają również pracownicy zatrudnieni na stanowiskach doradców i asystentów.

9. Ustalenie funkcji pracodawcy dla kierowników urzędów

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych określiła, kto wykonuje funkcję pracodawcy samorządowego wobec kierowników urzędów na wszystkich szczeblach samorządu terytorialnego. Przykładowo, czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta wykonują:

• w zakresie ustalania wynagrodzenia - rada gminy w drodze uchwały,

• w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy - przewodniczący rady gminy,

• w zakresie pozostałych czynności - wyznaczona przez wójta osoba zastępująca lub sekretarz gminy.

Podobne zasady dotyczą starostów i marszałków województwa.

Czynności z zakresu prawa pracy dla starosty wykonują:

• w zakresie ustalania wynagrodzenia - rada powiatu w drodze uchwały,

• w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy - przewodniczący rady powiatu,

• w zakresie pozostałych czynności - wyznaczona przez starostę osoba zastępująca lub sekretarz powiatu.

Czynności z zakresu prawa pracy dla marszałka województwa wykonują:

• w zakresie ustalania wynagrodzenia - sejmik województwa w drodze uchwały,

• w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy - przewodniczący sejmiku województwa,

• w zakresie pozostałych czynności - wyznaczona przez marszałka osoba zastępująca lub sekretarz województwa.

Wcześniej wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy wobec kierowników urzędów nie było bezpośrednio uregulowane. Powodowało to zatem spory kompetencyjne w tym zakresie.

10. Przeniesienie pracownika samorządowego

Pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, można na jego wniosek lub za jego zgodą przenieść do pracy w innej jednostce, w tej samej lub innej miejscowości. Takie przeniesienie jest dopuszczalne w każdym czasie, jeżeli nie narusza ważnego interesu jednostki, która dotychczas zatrudniała pracownika samorządowego, oraz jeśli przemawiają za tym ważne potrzeby po stronie jednostki przejmującej.

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych doprecyzowuje czynności związane z przeniesieniem pracownika samorządowego. Otóż przeniesienia dokonuje się w drodze porozumienia pracodawców. W przypadku przeniesienia do innej jednostki pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, jego akta osobowe wraz z pozostałą dokumentacją w sprawach związanych ze stosunkiem pracy są przekazywane do jednostki, w której pracownik ma być zatrudniony. Nowa ustawa o pracownikach samorządowych w sposób jednoznaczny ustaliła, że w tym przypadku nie dochodzi do rozwiązania stosunku pracy i dotychczasowy pracodawca nie ma obowiązku wydania świadectwa pracy. Przed zmianą przepisów istniały w tym zakresie wątpliwości interpretacyjne.

PRZYKŁAD

Pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym w urzędzie miejskim w Otwocku, od 1 lutego 2009 r. zostanie przeniesiony do urzędu gminy w Józefowie. Dotychczasowy pracodawca, tj. prezydent Otwocka będzie zobowiązany do przekazania nowemu pracodawcy teczki akt osobowych tego pracownika. Nie wystawi mu natomiast świadectwa pracy, ponieważ w tym przypadku nie dojdzie do rozwiązania stosunku pracy.

Pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym można również przenieść na inne stanowisko odpowiadające jego kwalifikacjom w przypadku reorganizacji jednostki zatrudniającej pracownika samorządowego. Pracownik ten zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia, jeżeli jest ono wyższe od wynagrodzenia przysługującego na nowym stanowisku przez okres 6 miesięcy następujących po miesiącu, w którym pracownik został przeniesiony na nowe stanowisko.

11. Podnoszenie kwalifikacji

Pracownicy samorządowi uczestniczą w różnych formach podnoszenia wiedzy i kwalifikacji zawodowych.

Kolejną nowością wprowadzoną przez ustawę o pracownikach samorządowych jest zabezpieczenie w planach finansowych jednostek samorządu terytorialnego środków finansowych na podnoszenie wiedzy i kwalifikacji zawodowych pracowników samorządowych. Dotychczas nie było takiego uregulowania.

12. Czas pracy

Ustawa o pracownikach samorządowych obowiązująca do 31 grudnia 2008 r. ustalała, że czas pracy pracowników samorządowych wynosi 40 godzin na tydzień i 8 godzin na dobę (art. 24 ust. 2 dotychczasowej ustawy o pracownikach samorządowych).

Od 1 stycznia 2009 r. czas pracy pracowników samorządowych będzie regulował Kodeks pracy. Oznacza to, że pracowników samorządowych będzie obowiązywała norma dobowa wynosząca 8 godzin i norma tygodniowa wynosząca przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy.

Konsekwencją tej zmiany jest to, że bardziej uelastyczniono czas pracy pracowników samorządowych. Obecnie ustawowa tygodniowa 40-godzinna norma jest już normą przeciętną. Oznacza to, że pracownicy samorządowi mogą w niektóre tygodnie pracować ponad 40 godzin, a w inne tygodnie krócej niż 40 godzin, byle tylko norma tygodniowa wynosiła przeciętnie 40 godzin na tydzień.

PRZYKŁAD

Pracownik samorządowy pracował w jednym tygodniu przez 6 dni po 8 godzin. W następnym tygodniu przepracował 4 dni po 8 godzin. W pozostałe tygodnie pracował po 5 dni w wymiarze 8 godzin. Taki rozkład czasu pracy po zmianie przepisów jest prawidłowy. Pracownik przepracował bowiem przeciętnie 40 godzin na tydzień przy zachowaniu pięciodniowego tygodnia pracy.

Przed zmianą przepisów pracownicy samorządowi musieli pracować w każdym tygodniu równo 40 godzin.

WAŻNE!

Po zmianie przepisów pracownicy samorządowi mogą pracować przeciętnie 40 godzin na tydzień w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy.

W nowej ustawie o pracownikach samorządowych uregulowano jedynie problematykę godzin nadliczbowych. Natomiast rozkład czasu pracy powinien określać pracodawca w regulaminie pracy w taki sposób, aby zapewnić, jak najlepszą obsługę obywateli.

W nowej ustawie o pracownikach samorządowych zostały zawarte przepisy dotyczące pracy w godzinach nadliczbowych. Dotychczas ustawa o pracownikach samorządowych odsyłała w zakresie pracy nadliczbowej do przepisów ustawy o pracownikach urzędów państwowych. Jednak regulacje dotyczące pracy nadliczbowej zawarte obecnie w ustawie o pracownikach samorządowych są praktycznie takie same jak wcześniejsze przepisy ustawy o urzędnikach państwowych dotyczące pracy nadliczbowej stosowane posiłkowo do pracowników samorządowych.

Tak samo jak wcześniej, jeżeli wymagają tego potrzeby jednostki, w której pracownik samorządowy jest zatrudniony, na polecenie przełożonego wykonuje on pracę w godzinach nadliczbowych, w tym w wyjątkowych przypadkach także w porze nocnej oraz w niedziele i święta.

Wymienionych wyżej zasad nie stosuje się do kobiet w ciąży. Natomiast gdy pracownik samorządowy sprawuje pieczę nad osobami wymagającymi stałej opieki lub opiekuje się dziećmi w wieku do 8 lat, konieczna jest zgoda tego pracownika. Przed zmianą przepisów, pracy w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej oraz w niedziele i święta mogły odmówić jedynie kobiety w ciąży oraz kobiety opiekujące się dziećmi w wieku do 8 lat. Wynikało to bowiem wprost z przepisów. Jeśli chodzi o pracowników - mężczyzn opiekujących się dziećmi do lat 8, istniały wątpliwości, czy przysługiwało im takie uprawnienie.

Pracownikowi samorządowemu za pracę wykonywaną na polecenie przełożonego w godzinach nadliczbowych przysługuje, według jego wyboru, wynagrodzenie albo czas wolny w tym samym wymiarze. Z tym że wolny czas, na wniosek pracownika, może być udzielony w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.

13. Wynagradzanie

Przepisy nowej ustawy o pracownikach samorządowych uporządkowały regulacje dotyczące składników wynagrodzenia pracownika samorządowego. Pracownikom samorządowym przysługuje tak jak dotychczas:

• wynagrodzenie zasadnicze,

• dodatek za wieloletnią pracę,

• nagroda jubileuszowa,

• jednorazowa odprawa w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz

• dodatkowe wynagrodzenie roczne, tzw. 13. pensja.

Ponadto niektórym grupom pracowników w zależności od zajmowanego stanowiska może być przyznany dodatek funkcyjny.

W wyniku nowelizacji przeniesiono do ustawy o pracownikach samorządowych regulacje dotyczące dodatku specjalnego. Jest on przyznawany wójtom, burmistrzom, prezydentom miast, starostom oraz marszałkom województw. Dodatek specjalny może również zostać przyznany pracownikom samorządowym w okresie zwiększenia obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych zadań. Wcześniej prawo do dodatku specjalnego, przyznawanego na takich samych zasadach jak w nowej ustawie o pracownikach samorządowych, było uregulowane w przepisach rozporządzenia dotyczącego zasad wynagradzania pracowników samorządowych.

Na podstawie nowej ustawy o pracownikach samorządowych za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę oraz powołania może być przyznana nagroda. Wśród pracowników zatrudnionych na podstawie powołania prawo do tej nagrody przysługuje jedynie zastępcom wójta, burmistrza, prezydenta miasta, skarbnikowi gminy, skarbnikowi powiatu i skarbnikowi województwa.

Podobnie jak w dotychczasowych przepisach, zasady wynagradzania pracowników mają zostać określone w rozporządzeniu Rady Ministrów.

Rozporządzenie będzie zawierało m.in.:

• warunki i sposób wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, w tym minimalny poziom wynagrodzenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach,

• warunki i sposób wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie wyboru oraz maksymalny poziom dodatku funkcyjnego,

• maksymalny poziom wynagrodzenia zasadniczego pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie powołania oraz maksymalny poziom dodatku funkcyjnego,

• wysokość dodatku specjalnego dla wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starosty oraz marszałka województwa,

• warunki przyznawania i wypłacania dodatku za wieloletnią pracę;

• warunki ustalania prawa do nagrody jubileuszowej i jej wypłacania;

• warunki ustalania prawa do jednorazowej odprawy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy i jej wypłacania.

Ustalając zasady wynagradzania wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starosty oraz marszałka województwa przyjęto zasadę, że ich maksymalne wynagrodzenie nie może przekroczyć w okresie miesiąca 7-krotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw. Dotychczas limit ten wynosił 14-krotność kwoty bazowej.

Nowe przepisy wprowadziły obowiązek wydania przez pracodawcę samorządowego regulaminu wynagradzania, w którym ustali wymagania kwalifikacyjne pracowników zatrudnionych w urzędzie na podstawie umowy o pracę oraz szczegółowe warunki wynagradzania, w tym maksymalny poziom wynagrodzenia zasadniczego. W regulaminie mogą być również określone warunki przyznawania oraz wypłacania premii i nagród, z wyjątkiem nagrody jubileuszowej, oraz warunki i sposób przyznawania dodatków funkcyjnych i specjalnych dla pracowników za zwiększenie obowiązków służbowych oraz warunki przyznawania innych dodatków.

Tak jak dotychczas pracownik samorządowy ma prawo do dodatku za staż pracy, który otrzymuje po 5 latach pracy w wysokości wynoszącej 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Pracownikom samorządowym przysługuje prawo do nagrody jubileuszowej, której wysokość została określona w nowej ustawie o pracownikach samorządowych. Dotychczasowa ustawa odsyłała w sprawie wysokości nagród do przepisów ustawy o pracownikach państwowych. Poszczególna liczba lat pracy, która upoważnia do nagrody jubileuszowej oraz jej wysokości, nie uległa jednak zmianie.

Nowe przepisy zawierają również wysokość odpraw emerytalno-rentowych przysługujących pracownikom samorządowym oraz staż pracy wymagany do ich nabycia. Dotychczas przepisy ustawy samorządowej odsyłały w tym zakresie do ustawy o pracownikach urzędów państwowych. Jednak staż pracy uprawniający do tej odprawy i jej wysokość nie uległy zmianie.

14. Emerytury

Ustawa obowiązująca do 31 grudnia 2008 r. przewidywała możliwość przejścia na pełną emeryturę pracownika mianowanego, tj. kobiety w wieku 55 lat oraz mężczyzny w wieku 60 lat. Warunkiem tego było wypowiedzenie im stosunku pracy w wyniku likwidacji lub reorganizacji urzędu bądź w wyniku niezawinionej utraty uprawnień do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku, jeżeli pracodawca samorządowy nie dysponował stanowiskiem, na które mógłby tego pracownika przenieść. Przepisy te miały być stosowane do pracowników samorządowych urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.

WAŻNE!

Na podstawie nowej ustawy o pracownikach samorządowych pracownicy mianowani nie będą mogli korzystać z wcześniejszej emerytury.

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych nie przewiduje już takich uprawnień. W związku z tym pracownicy samorządowi mianowani będą przechodzić na emeryturę - kobiety w wieku 60 lat, a mężczyźni 65 lat. Konsekwencją likwidacji tego uprawnienia i braku regulacji w tym zakresie w przepisach przejściowych będzie to, że pracownicy mianowani (którym zachowano inne uprawnieni do 2012 r.) nie będą mogli skorzystać z emerytury wcześniejszej.

15. Przegląd pozostałych istotnych zmian

Nowa ustawa o pracownikach samorządowych usunęła w sposób jednoznaczny wątpliwości w zakresie stosowania jej przepisów do pracowników komunalnych zakładów budżetowych. Po wprowadzeniu ustawy o pracownikach samorządowych do pracowników komunalnych zakładów budżetowych stosuje się przepisy o pracownikach samorządowych, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 46 nowej ustawy o pracownikach samorządowych).

Inną istotną zmianą jest też wprowadzenie regulacji, zgodnie z którą z mocy prawa następuje zawieszenie stosunku pracy pracownika samorządowego, który został tymczasowo aresztowany. Dotychczasowe przepisy przewidywały takie rozwiązanie jedynie w stosunku do mianowanych pracowników samorządowych.

• ustawa z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (DzU nr 223, poz. 1458),

• uchylona ustawa z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (DzU z 2001 r. nr 142, poz. 1593 ze zm.),

• art. 73, art. 75 Kodeksu pracy,

• uchylone rozporządzenie z 13 marca 2007 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania ocen kwalifikacyjnych pracowników samorządowych (DzU nr 55, poz. 361),

• art. 24h ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminy (DzU z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.),

• art. 25c ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatu (DzU z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.),

• art. 27c ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (DzU z 2001 r. nr 142, poz. 1590 ze zm.).


Orzecznictwo uzupełniające:

• Mianowanie pracownika samorządowego jest czynnością prawną z zakresu prawa pracy, do której nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. (Wyrok Sądu Najwyższego z 23 listopada 2004 r., I PK 35/04, OSNP 2005/11/160)

• Reorganizacja urzędu, o jakiej mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o pracownikach samorządowych nie musi oznaczać reorganizacji wszystkich lub kilku komórek organizacyjnych urzędu, wystarczy bowiem taka reorganizacja, która dotyka jednej z jego komórek organizacyjnych pod warunkiem, że następstwem tej reorganizacji jest zmniejszenie stanu zatrudnienia, przy czym zmniejszenie zatrudnienia może polegać również na zlikwidowaniu wyłącznie jednego etatu. (Wyrok Sądu Najwyższego z 24 maja 2007 r., I PK 306/06)

Autor: Beata Skrobisz-Kaczmarek
Dodaj komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
Uwaga, twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut.

Wyszukiwarka

wyszukiwanie zaawansowane

O serwisie

Internetowy Serwis Księgowego Sfery Budżetowej to płatny serwis skierowany do wszystkich osób zajmujących się rozliczeniami w jednostkach sektora finansów publicznych. Czytaj więcej....